09.05.2017

Arystokratka w ukropie

"Przy goleniu ojciec ćwiczył mowę, którą zamierzał wygłosić
pracownikom żądającym wypłaty. 
Ze zrozpaczoną miną patrzył w lustro i wciąż powtarzał:
— Nie dam, naprawdę nie dam. Nie mam z czego.
Po prostu nie mam."

Po entuzjastycznym przyjęciu Ostatniej arystokratki, usłyszałam od kogoś, że jej druga część Arystokratka w ukropie, to "odgrzewany kotlet". Okropnie nie lubię tego określenia i nie miałam zamiaru brać go sobie do serca, co na szczęście wyszło mi na dobre. Okazało się, że Arystokratka w ukropie to powieść równie urocza, jak jej poprzedniczka, a może nawet bardziej zabawna i dynamiczniejsza. Z drugiej strony nie wyobrażam sobie czytać jej jako pierwszej w kolejności, choć na okładce pojawiły się takie sugestie. Myślę, że urok Arystokratki w ukropie tkwi w bohaterach, z którymi trzeba się odpowiednio obyć, poznać ich zachowania, przywyknąć do dziwactw, żeby zrozumieć cały dowcip sytuacyjny, jaki przewodzi obydwu częściom historii, a jaki jest jej zdecydowanym autem.

Arystokratka w ukropie to dalsza część perypetii młodej, świeżo upieczonej arystokratki Marii, która wraz z rodziną przeprowadziła się z Ameryki do Czech, aby osiąść na Kostce, odzyskanej siedzibie rodu. Na zamku mieszkają już kasztelan, kucharka oraz ogrodnik niezwykłe indywidua, którzy z trudem dostosowują się do nowej sytuacji. Zamek musi na siebie zarabiać, więc Kostkę oblegają tłumy turystów. Nie zabraknie zabawnych wątków, abstrakcyjnych przygód i przednich pomysłów, kończących się zazwyczaj fiaskiem. Będzie wkurzona Maria i zrozpaczony ojciec, który musi płacić służbie (co określa "skubaniem"), a czego robić nie chce (w ramach oszczędności). Będzie coraz "atrakcyjniejszy" program dla odwiedzających Kostkę. Będzie słynna orzechówka i niezawodny prozak. I... będzie naprawdę dużo się działo.

W Arystokratkach (mówię o dwóch częściach) nie ma silenia się na sztuczne rozśmieszanie czytelnika. Jest dużo czarnego humoru i łagodnej ironii, które wyrwane z kontekstu mogą jedynie drażnić, ale jako napęd historii stanowią rewelacyjną, zabawną całość. Dlatego Arystokratka w ukropie spełnia swoją rolę jako kontynuacji. Doskonale utrzymuje atmosferę pierwszego tomu (fanów Ostatniej arystokratki nie spotka rozczarowanie), ale też wykazuje większą aktywność i rozkręca historię na dobre. Jedyny zarzut, jaki mogę mieć do autora, to nagłe urwanie opowieści, niedokończenie pewnych wątków (w końcu Maria spotka się z tym Maxem?) i pozostawienie mnie z czytelniczym niedosytem. Ale to w zestawieniu z dobrą zabawą, jaka towarzyszyła mi podczas czytania (może nawet większą niż przy pierwszej części), w ogóle nie są poważne zarzuty. Trudno bowiem przy Bočku zachować powagę.

Wg mojej skali 5/5

Arystokratka w ukropie
Evžen Boček
Wydawnictwo Stara Szkoła
Rok wyd. 2016
s. 218


Książka przeczytana w ramach wyzwań:   
100 KSIĄŻEK NA ROK 2017 (27)
  

Wcześniej na blogu:

https://2.bp.blogspot.com/-jolGJEdPCd4/WQBM8AIB3tI/AAAAAAAAN9M/z_jUEEs8J10RE1G6-7c5c_9xipXEhp-1QCLcB/s1600/513626-352x500.jpg   https://1.bp.blogspot.com/-1dmkTxGcJok/WOipki5zwYI/AAAAAAAAN8Y/5gJFfBoOd7EA6nbH0afEXN6KuBQ0ybgMgCLcB/s1600/548046-352x500.jpg   https://3.bp.blogspot.com/-5UGTFlsRRGU/WONxDI-NaXI/AAAAAAAAN7w/xye_7A_JIuM-9dUzzWWbTLPApf8JDGKSwCLcB/s200/356580-352x500.jpg   https://2.bp.blogspot.com/-A6GiyIreYMQ/WN4bxrTqYCI/AAAAAAAAN7Q/C9pIg_tYp109jE0sx0OM2j-ygcqJ34r7gCLcB/s200/217784-352x500.jpg   https://4.bp.blogspot.com/-_MPgL-zNBkw/WNOrWpFfvkI/AAAAAAAAN6c/aofGINIDDe4LDDM7GMFzkEEmh4Hg9LF_wCLcB/s200/d61f209f05c8e276da551e72d9d637df_full.jpg

A w odwiedziny chodzę do:

Wyzwanie czytelnicze 2017

2017 Reading Challenge

Luka has read 3 books toward her goal of 100 books.
hide

Obsługiwane przez usługę Blogger.